ما با انتخابهای آزادانه خود، آزادی را از خود میگیریم.
این تجربه ی تعهدی میباشد که برای نوشتن وبلاگ در هر روز، که خواسته صد درصد خودم هست، به آن رسیده ام .
از روزی که وبلاگم را ساخته بودم گاه میشد در یکماه چند بار به این فضا وارد میشدم و می نوشتم. در واقع هیچ برنامه ی مداومی برای نگارش نداشتم. قبل از سال نو ناگهان به ذهنم رسید با این بی برنامگی من در نوشتن خیلی کُند رشد میکنم. پس لازم هست برای این جریان، قول مناسبی به خودم بدهم و تعهدی ایجاد کنم. و قول را در وبلاگم مطرح کنم تا با اعلام آن تعهدم نهادینه شود.
می دانستم ممکن است تا به نوشتن هر روز عادت کنم ممکناست که بارها اتفاق بیفتد که نوشتن روزانه رافراموش کنم. پس به خودم قول دادم که هر بار به محض آگاه شدن وارد صفحه وبلاگم شوم و بنویسم. که چنین نیز عمل کردم.
ما خود با قوانین و تعهداتی که برای خود تعریف میکنیم، خودمان را محدود می کنیم. اما چون مرزهای جدید را خودمان تعریف کرده ایم. اتفاقاً حالمان با یاد آوریش خوب میشود. چرا که با باری به هر جهت بودن یا رشد نمی کنیم و یا رشدمان آنقدر کند میشود که نمی توانیم در وقتِ مناسب، به نتایج مطلوب برسیم.
