رویای من

برای خودم امروز یک تعهد تعریف کردم و میخوام که اینجا اعلامش کنم تا بشه یک قول منتشر شده ، که  خودم رو ملزم به انجامش کنم.

 متعهد میشوم  که‌هر روز توی وبلاگم‌یادداشت روزانه بنویسم.  کما‌کان مثل این شش ماه گدشته محتواش مشخص نیست. و هر روز آنچه برام هست یا اینکه برام در آن روز‌موضوعی پر رنگ‌ میشه رو می نویسم .

ارزشی که برام  این تعهدم به نوشتن میاره.  فشاری است که از طریق این تعهد به مغزم میارم و مطمینم که در بروز توانایی صحبت کردن بدون توپوق و اشکال دستوری بهم کمک‌میکنه. 

نکته جالب دیگه ای که این تعهدم داره ، یک‌نظم شخصی خلاقانه هست. 

حالا نطم شخصی من این هست که‌متعهد شدم هر روز بنویسم اما زمان نوشتن رو محدود نمیکنم.  یعنی از صبح تا شب قبل از خواب چنددقیقه ای خواهم نوشت. 

 نکته دیگه ای اینکه حتی نوع نگارشم رو محدود  نمیکنم.  یعنی گاهی محاوره می نویسم .  گاهی ادبی و گاهی بین این دو یعنی زبان معیار .

میخوام فضای نوشتنم گسترده بشه.جای جولان دادن به ذهنم‌بدم. 

توی نظم  خلاقانه م این هم هست که شایددبعضی روزها یه جمله از بزرگی رو انتخاب کنم‌ و بسط وگسترشش بدم‌و برداشتهای خودم از اون رو بنویسم. 

خیلی ایده های رنگ‌و وارنگ برام داره میاد 

که‌با اجرایی کردنش شما هم متوجه خواهید شد. 

قدم‌ اول در این راستا رو برداشتم. 

تا فردا .......