نا آگاهی در جامعه به شکلهای مختلف برای عوامفریبی همیشه ادامه پیدا میکند. در زمان پهلوی نبودن رادیو وتلویزیون در خانهعموم مردم باعث شده بود که خدمات شاه دیده نشود و عوامجامعه به راحتی به دست روشنفکران و مذهبیون تحریک شوند. البته روشنفکرهای خام ما از مذهبیون رو دست خوردند. زیرا جامعه در لایه ی زیرین هنوز شنوایی اش از روضه خوان خانه اش بیشتر از آنها بود.
در این چند دهه که رادیو و تلویزیون در انحصار حکومت است. کارش دقیقا مانند حضور همان روضه خوانها در خانه ی عوام است. در نتیجه عامه ی مردم در سمت و سوی حاکمان قرار داشتند .تا اینکه به واسطه ی کامپیرتر و اینترنت وماهواره ارتباط مردم با دنیا بر قرار شد . فضای مجازی بیشترین خدمت را طی این دو دهه در مسیر اگاهی به مردمش کرد. زیرا در خانه هایی کهماهوراه جایی نداشت کامپیوتر و اینترنت و تلفن همراه راهی برای هشیاری شد. مردم با اذهان بزرگ دنیا ارتباط گرفتند و معضلات را بیشتر شناختند. و اعتراضاتی از سال ۷۸ به طور مقطعی شکل گرفت. و با فساد روز افزون در جامعه اغلب مردم نگاهشان به حکومت تغییر کرد. این روزها اگر کسی بگوید:" اینجا، در اینمکان حق حاکماست " خود فریبی را به کمال رسانده است. ضرب المثلی که میگوید:" کسی که خواب است را می شود بیدار کرد ولی کسی که خودش را به خواب زده است هرگز نمی توان بیدار کرد. در واقع چنین کسانی خود را به خواب زده اند. این روزها برای نشستن و سکوتکردن در برابر بی عدالتی هایی که در حق این سرزمین شده است. کشوری که پنجمین کشور ثروتمند جهان است چنان در گرسنگی دست و پا می زند که در چنین روزهای پر خطری همچنان سر کودکان و نوجوانانش در سطلهای زباله است. فقر و کار سیاه این افراد بیکاری جوانان و گرسنگی قشر عظیمی از جامعه و بی ارزش شدن روز افزون پول ، تورم افسار گسیخته، بیکاری ، بی اعتباری گذر نامه ،اختلاس فحشا و بی تعهدی انسانها، به خود و دیگری از جمله گره های هر روز کورتر شونده ی اینجامعه است. در نتیجه بی تفاوتی به هیچ دلیلی، در این شرایط پذیرفته نیست. با عملی که دو ماه پیش در حق یکمسافر از سمت گشت شکل گرفت. کاسه صبر مردم لبریز شد . در واقع این عمل حجاب از روی تمام ترسهای مردم برداشت و آنها را به خیابان آورد. هر چه به عنوان کلام حق در سالهای ۵۶ تا۶۰ شنیده بودم وفتی امروز دوباره می شنوم. مانند پتکی می شود بر سرم. این همه فاصله بین حرف تا عمل. حجم فریبکاری قابل تحمل نیست.کسی که در بهشت زهرا در ۱۲ بهمن سال۵۷ با گوش خودم شنیدم که گفت شاه قبرستانهای ما را آباد وشهر های ما را خراب کرده است. از وقتی حکومت را به دست گرفت. قبرستانها در یک دهه چندین برابر شدند. قبور کشته شدگان سیاسی که در بیابان و کوه دفن میشدند را به این گسترش اضافه کنید تا نا کجا آباد میرود. شهرهایی که در استانهای زرخیزی چون خوزستان و کردستان و سیستان و بلوچستان خرابی را تجربه کرده اند، قابل وصف نیست.
