همه از ارتفاع می ترسند؛ از پستی کمی.
اینکه همه ما ادمها از ارتفاع می ترسیم به خاطر تولدمان است. این جمله از این مقوله برای هدف دیگر وام گرفته شده است. اما اینکه از پستی به مفهوم زمین پست باشد واقعا کسی نمی ترسد. اما این بخش دوم استعاره گرفته شده است. میخواهد بگوید همه از اینکه انسان پست و بی ارزشی بشویم هراسی نداریم. ما انسانها انگار میل به بد کردن بیشتر داریم. میل به کارهای بی ارزش بیشتر داریم. اندک آدمهایی هستند که از پست شدن و پستی کردن نمی ترسند. تازه بعضی به کارهای پست خود افتخار هم میکنند. مثلاً آن کسانی که زن یا دختری را که حجاب انتخابش نیست. میگیرند و با ضرب وشتم به حساب خودشان میخواهند ارشادش کنند و به دین حق دعوتش کنند. منمانده ام چطور این انسانها یک نظاره ای بر جامعه بشری نمی اندازند و متوجه نمیشوند که چقدر رفتار اینها دور از عقل و حق انتخاب است. این همه رذالت را با جان و دل پذیرفتن و به آنبه عنوان یک کار ارزشی نگاه کردن تعجب آور است.
