رویای من

به دریا که میرسم. صدای امواجش با نسیمی که از روی آب خودش را می رساند به پوست من و شروع به نوازشم میکند مرا به سکوتی عمیق فرو میبرد.‌ کلماتی که از درون سکوتم جان‌میگیرد. معنی سکوت من‌است.امواج خودشان را به ساحل می کوبند. انگار قطرات آب دسته جمعی با هم در مسابقه اند. با همان شتابی که می رسند نا خواسته با قسمتی از ماسه ها عقب گرد می کنند. همیشه مسیرها هستند که باید دریافتشان‌کرد . تا به حال به شتابهای خودت برای رسیدن به مقاصدت را نگاه کرده ای؟ هر چه شتابت بیشتر باشد خستگی رسیدنت بیشتر و حالا که چه ات؟! بزرگتر میشود. عشق به مسیر باعث میشود که در مسیر هر چه جذاب است پیدا کرد و از آن لذت می برد . زیرا مقصد نقطه شروع دوباره است.