هر انتخابی که میکنیم، درصدی اشتباهو خطا دارد و این امری بدیهی ست. هیچ انتخابی نمی تواند صد درصد و بی نقص باشد.
هر انتخاب، اگر پنجاه و یک درصد از منافع فرد را در بر بگیرد، کافی ست. البته در چنین شرایطی شاید شخص گزینه های بیشتری را ندیده و بررسی نکرده است و یا در شرایط و موقعیتی قرار گرفته است که تعداد انتخابها یش محدود بوده است. در واقع بیشتر از هر چیزی از روی ناچاری دست به انتخاب زده است. هر چه این درصد منافع فرد بالا برود. میزان اقبال او و رضایتش از آن انتخاب بالاتر میرود. انتخابهایی که درصد خطایشان کمتر از یک در صد باشند انتخابهای طلایی هر کس هستند. در انتخابهای طلایی توفیقات به سرعت نصیب شخص میگردد. این وقت است که حرکت فرد به سمت قله های موفقیت ،صعودی و سریع میشود. من میگویم که هر کس با نگاه کردن به انتخابهایی که تاکنون کرده است و برآیندی که از آن در زندگیش وارد شده است. سه مدال رایج در مسابقات ورزشی و علمی و .....را می تواند، به خود بدهد. یعنی هر کس خود میداند کدام انتخابش مدال برنز میگیرد، کدام نقره و کدام طلا.
هر چه تعداد انتخابهای طلایی ما در زندگی بیشتر باشد. به درخشش و توفیقات بیشتری دست پیدا می کنیم. در اینصورت جاودانگی خود را در عرصه ای از زندگی که انتخابهای طلایی داشته ایم، رقم می زنیم.
برای رسیدن به انتخابهای طلایی اول لازم است برای شناخت خود و خواسته های قلبی خود وقت بگذاریم تا بتوانیم آگاهانه دست به انتخاب بزنیم. هر چه خود آگاهی، خود باوری و خودشناسی ما بیشتر باشد. بهتر تشخیص می دهیم که روی کدام توانایی خود بیشتر لازم است کار کنیم و برای بروز در هستی در آن زمینه چطور وقت بگذاریم.
هنگامی که قدمهای اول را در مسیر انتخابی خود می خواهیم برداریم. لازم است، توجه ،دقت، همچنین آهستگی و پیوستگی در حرکت را مد نظر داشته باشیم و به اصطلاح پی ریزی مناسبی برای انتخاب خود داشته باشیم تا با سرعت گرفتن حرکت انحراف از انتخاب نداشته باشیم و با هشیاری موانع در مسیر را بشناسم و به موقع برای عبور از انها اقدام کنیم.
