وقتی در جایگاهی قرار میگیریم. در صورتی به خویشتن خویش احترام می گذاریم که حد ومرزها و ارزشهای خود و آن فضا را بشناسیم و در حفظ آن ارزشها بکوشیم. همچنین بدانیم چطور و چگونه با آن محیط و بیرون از آن محیط رفتار کنیم، که نه ارزشهای خود مان زیر سوال برود و نه ارزشهای آن فضا.
بدانیم در این جایگاه چه نوع بودنی را باید ارائه دهیم مثلا آیا در جایگاهمان عشق باید جاری باشد، حمایت در جایگاه چطور کار میکند. رهایی در این جایگاه چطور باید نمود پیدا کند.یعنی بدانیم در آنجایگاه چطور عمل کنیم تا همتاثیر گذار باشیم و هم به نتایج مطلوب خود برسیم.
برای حفظ نیرومندی خود در آن محیط لازم است، در امور مشارکت آگاهانه داشته باشیم.
سهم و اندازه خودمان را تشخیص دهیم و در پرداختن به آن توجه داشته باشیم. این نوع بودن همنوایی و همدلی در آن محیط ودربین اعصا را رقممیزند. ما نیز در آنفضا نیرومند خواهیم بود.
