زندگی این روزها استرس بیشتری دارد.
با حضور ویروس کرونا و شنیدن خبر ابتلای هر کدام از اطرافیان، حس نزدیک شدن زمان مبتلا شدن خودمان نیز در ما بیشتر میشود. من از ابتدای کرونا برای خودم یک جمله داشتم که در وقت مناسب از آن استفاده میکردم.آنجمله، این بود که "هر وقت نویت من برسد، مبتلا می شوم." به همین دلیل استرسی در حداقل، تحمل کرده ام. وقتی که یکی از فرزندانم مبتلا شد و روزقبل از بروز علائم ِ بیماری، در کنار من بود، و من مبتلا نشدم. این ایده در من بیشتر تقویت شد و به نظرم رسید، هنوز زمان ابتلای من نرسیده است. این روزها خیلی از اطرافیان می گویند تو مبتلا شده ای اما به احتمال زیاد یا بروز نداشته و یا آنقدر علائمش کم بوده است، که نام دیگری بر آن گذاشته ای(مثلا سرماخوردگی) و از آن عبور کرده ای. می گویم:" اگر به این شکل از آن عبور کرده ام. شکر."
گفتگوهایی که در مواقع حساس انتخاب میکنیم، می تواند برای ما استرس زا باشد و یا آرامکننده.
انتخاب با خود ماست. بهتر است با خلق گفتگویی آرام بخش، که در آن پذیرش و رهایی و همراهی باشد. در این روزهای سخت به خودمان خدمت کنیم. تا بتوانیم این ایام را با تنش کمتری سپری کنیم.
